Athene noctua miagón ![]() | ||
---|---|---|
![]() | ||
Estáu de caltenimientu | ||
![]() Esmolición menor (IUCN 3.1)[1] | ||
Clasificación científica | ||
Reinu: | Animalia | |
Filu: | Chordata | |
Clas: | Aves | |
Orde: | Strigiformes | |
Familia: | Strigidae | |
Xéneru: | Athene | |
Especie: |
A. noctua Scopoli, 1769 | |
Distribución | ||
![]() | ||
Subespecies | ||
Consultes | ||
[editar datos en Wikidata] |
Les especies d'aves con nome común en llingua asturiana márquense como NOA. En casu contrariu, conséñase'l nome científicu.
El miagón[2], miagona[3], páxaru miagón[4], beca[5], fonsu o rasa[6] (Athene noctua) ye una ave strigiformes de la familia Strigidae. Ta bien espublizada pela metá sur d'Europa y el norte d'África. Tien unos 25 cm de llargor.
Como la mayoría d'aves de la familia Strigidae, tien grandes güeyos d'iris mariellu-maciu. Ye d'estatura gordosa, de color pardu con manches blanques, y en esnalu estremar peles sos ales curtíes, arrondaes y con llinies puntiaes de color blancu. Paezse un pocu al coruxín, pero ésti ye de color ceniza, con un par de guedeyes en punta enriba de la cabeza, y menos trabáu que'l miagón.
El so esnalu ye onduláu, con descensos y ascensos siguíos y d'aleteos rápidos.
El so cantu ye bono d'escuchar nos atapeceres: una serie de reclamos agudos y fuertes, paecíos al miagar d'un gatu (de ahí el so nome). Suelse ver sobremanera en paisaxes mediterráneos, con olivares, carbes, y dalgún qu'otru pedregal. Tamién ye frecuente velo de día, posáu sobre un poste.
Caza sobremanera pequeños royedores, inseutos grandes, pequeños páxaros y viérbenes.
© MMXXIII Rich X Search. We shall prevail. All rights reserved. Rich X Search