![]() Allugamientu de Siriu na constelación de Canis Maior. | ||
Datos d'observación (Dómina J2000.0) | ||
Constelación | Canis Maior (CMa) | |
Ascensión reuta (α) | 06h 45m 08,9173s[1][N.B. 1] | |
Declinación (δ) | −16° 42′ 58,017″[1] | |
Mag. aparente (V) | −1,46 (A)[1] / 8,30 (B)[2] | |
Color | Blanco azuláu[3][4] | |
Carauterístiques físiques | ||
Clasificación estelar | A1V (A)[1] / DA2 (B)[2] | |
Masa solar |
2,02[5] (A) / 0,978[5] (B) M☉ | |
Radiu |
(1,711[5] (A) / 0,0084 ± 3%[6] (B) R☉) | |
Índiz de color |
0,01 (A)[1] / −0,03 (B)[2] (B-V) −0,05 (A)[10] / −1,04 (B)[2] (U-B) | |
Magnitú absoluta | 1,42 (A)[N.B. 2] / 11,18 (B)[2] | |
Gravedá superficial | 4,33[7] (A)/8,57[6] (B) (log g) | |
Lluminosidá |
25,4[5] (A) / 0,026[N.B. 2] (B) L☉ | |
Temperatura superficial |
9940[7] (A) / 25 200[5] (B) K | |
Metalicidá | [Fe/H] =0,50[8] (A) | |
Periodu de rotación | 16 km/s[9] (A) | |
Astrometría | ||
Mov. propiu n'α | −546,05[1][N.B. 1] mas/añu | |
Mov. propiu en δ | −1223,14[1][N.B. 1] mas/añu | |
Velocidá radial | −7,6[1] km/s | |
Distancia | 8,6 ± 0,04 años lluz (2,64 ± 0,01 pc) | |
Paralax | 379,21 ± 1,58[1] mas | |
Sistema | ||
Nᵁ de componentes | Siriu A y Siriu B | |
Referencies | ||
ARICNS | enlace | |
Otres designaciones | ||
[editar datos en Wikidata] |
Siriu, o Sirius na so denominación llatina, ye'l nome propiu de la estrella Alfa Canis Maioris (α CMa, tamién Alfa Canis Majoris), la más brillosa de tol cielu nocherniegu vista dende la Tierra, asitiada na constelación del hemisferiu celeste sur Canis Maior. Esta estrella tan notable, que ye en realidá una estrella binaria, ye bien conocida dende l'antigüedá; por casu, nel Antiguu Exiptu, la salida heliaca de Siriu marcaba la dómina de los hinchentes del Nilu,[12] y tuvo presente en civilizaciones tan desemeyaes como la griega, la maya y la polinesia. N'ocasiones, y coloquialmente, Siriu ye llamada «Estrella Perru» arriendes de la constelación a la que pertenez.
La componente primaria de les dos estrelles que conformen el sistema, Siriu A, ye una estrella blanca de la secuencia principal de tipu espectral A1V que cunta con una temperatura superficial de 10 000 K y que ta alloñada a unos 8,6 años-lluz del Sistema Solar, lo que la convierte na sesta estrella más cercana respectu al Sol. La so magnitú aparente na banda B (azul) ye -1,46, y na banda V ye -1,47.[1] Friedrich Bessel, en 1844, dedució la presencia d'una compañera, un oxetu celeste bien tenue agora llamáu Siriu B o «el Cachorru», que foi reparáu de casualidá per primer vegada en 1862 pol constructor d'oxetivos astronómicos Alvan Graham Clark. Foi una de les primeres nanes blanques en ser afayaes, la so magnitú na banda V ye 8,44, el so tipu espectral ye DA2 y la so temperatura superficial ye d'unos 25 200 K.[5]
Por cuenta de ciertes irregularidaes na órbita del sistema Siriu formáu por dambes estrelles, suxirióse la presencia d'una tercer estrella, Siriu C, una presunta nana colorada con un quintu de la masa del Sol y tipu espectral M5-9, nuna órbita elíptica de seis años alredor de Siriu A. Esti oxetu entá nun foi reparáu y alderícase la so esistencia real.
Error de cita: Esisten etiquetes <ref>
pa un grupu llamáu "N.B.", pero nun s'alcontró la etiqueta <references group="N.B."/>
correspondiente
© MMXXIII Rich X Search. We shall prevail. All rights reserved. Rich X Search