Christelijke Gereformeerde Gemeenten (in Nederland) | ||||
---|---|---|---|---|
![]() | ||||
Kerkgebouw Werkendam (Momenteel Oud Gereformeerde Gemeente in Nederland)
| ||||
Indeling | ||||
Hoofdstroming | Protestantisme | |||
Richting | Gereformeerd calvinisme | |||
Voortgekomen uit | Chr. Geref. Kerken in 1947 en 1952 | |||
Afsplitsingen | beide kerkgroeperingen zijn uiteengevallen in 1967 en 1969 | |||
Aard | ||||
Locatie | Nederland | |||
Karakter | bevindelijk gereformeerd | |||
Oprichter(s) | Ds. H. Visser Mzn en ds. J.G. van Minnen | |||
|
De Christelijke Gereformeerde Gemeenten (CGG) vormden een klein kerkverband dat ontstond in 1947 door een afsplitsing van de Christelijke Gereformeerde Kerken (CGK). In dat jaar werd de predikant Hendrik Visser Mzn. (Strijen, 23 januari 1911 - Breda, 13 januari 1970), geschorst ten gevolg van een leergeschil. Visser zou scheiding maken tussen een 'Goddelijk geloof der wet en een zaligmakend geloof van het evangelie.' Het Goddelijk geloof der wet werd volgens Visser beschreven in de zondagen 2 t/m 6 van de Heidelbergse Catechismus. Het zaligmakend geloof van het evangelie begon volgens hem bij zondag 7. Ook klonk het verwijt van allegoriseren, een wijze van Schriftuitlegging waarbij de letterlijke of historische betekenis van de tekst of onderdelen daarvan worden vergeestelijkt los van de context. Omdat de predikant bereid bleek zijn opvattingen ten aanzien van een tweeërlei geloof te herroepen werd zijn schorsing ongedaan gemaakt. Maar kort daarop scheidde Visser zich alsnog met een krappe meerderheid van zijn gemeente Rotterdam-Zuid af.[1]
Anders lag het met de in 1952 ontstane tweede kerkformatie, namelijk de Christelijke Gereformeerde Gemeenten in Nederland (CGGIN). Het ontstaan van dit kerkverband lag samen met de persoon van Jacob[2] Gerardus van Minnen (Vlaardingen, 8 mei 1900 - Delft, 6 januari 1971). Van Minnen had moeite met de vernieuwingsbeweging binnen de CGK begin jaren 50 en wilde de oude lijn voortzetten. Op zondag 27 juli 1952 deelde hij aan zijn gemeente in Huizen mee het kerkverband te zullen verlaten. Aanleiding was een gerezen conflict met de classis Amsterdam waarbij het ging over de interpretatie van 1 Korinthe 11:1-16 en met name over de praktische toepassing die predikant en kerkenraad van Huizen daaraan gaven. Volgens Van Minnen was de kwestie op zichzelf 'een bijzaak' maar vormde het wel 'de druppel die de emmer deed overlopen.' In een verantwoording in het Gereformeerd Weekblad besteedde hij aandacht aan dieperliggende oorzaken van zijn uittreden. Deze motieven werden volgens hem door een kring van geestverwanten bestaande uit de predikanten M. Baan (1905–1973), N. de Jong (1899–1980), H. van Leeuwen (1906–1988), C. Smits, (1898–1994) blijkens onderlinge gesprekken vanaf begin jaren vijftig onderschreven. Van Minnen noemde zijn kerkverband de Christelijke Gereformeerde Gemeenten in Nederland om zich te onderscheiden van Visser wiens opvattingen hij niet deelde.[1]
© MMXXIII Rich X Search. We shall prevail. All rights reserved. Rich X Search