Conferentie van Bretton Woods | ||||
---|---|---|---|---|
![]() | ||||
Mount Washington Hotel, de locatie van de conferentie
| ||||
Context | Tweede Wereldoorlog | |||
Organisator | Geallieerden | |||
Periode | 1 juli - 22 juli 1944 | |||
Locatie | ![]() | |||
Vertegenwoordiging | Delegaties uit 44 naties | |||
Volgende conferentie | Conferentie van Dumbarton Oaks | |||
|
De Conferentie van Bretton Woods, officieel de United Nations Monetary and Financial Conference, (Monetaire en Financiële Conferentie van de Verenigde Naties) werd van 1 tot 22 juli 1944 gehouden in het Mount Washington Hotel in Bretton Woods in de Amerikaanse staat New Hampshire. Hierbij waren 730 afgevaardigden van de 44 geallieerde landen uit de Tweede Wereldoorlog aanwezig.
Tijdens de Tweede Wereldoorlog begonnen John Maynard Keynes van de Bank van Engeland en Harry Dexter White van de United States Department of the Treasury onafhankelijk van elkaar na te denken over een naoorlogse financiële ordening. De Britten en Amerikanen publiceerden op 21 april 1944 een "Joint Statement by Experts on the Establishment of an International Monetary Fund"[1], een gemeenschappelijke verklaring van experts voor de instelling van een Internationaal Monetair Fonds. Op 25 mei 1944 nodigde de Amerikaanse regering de geallieerden uit voor de internationale conferentie.[2] Ter voorbereiding op de conferentie werden met een kleinere groep landen in Atlantic City tussen 15 en 30 juni 1944 voorstellen uitgewerkt die in Bretton Woods werden ingebracht.
Bij deze conferentie werd besloten tot de oprichting van de Internationale Bank voor Wederopbouw en Ontwikkeling (International Bank for Reconstruction and Development, IBRD) (het eerste onderdeel van de Wereldbank) en het Internationaal Monetair Fonds (IMF). Dit leidde tot wat het systeem van Bretton Woods voor internationale commerciële en financiële betrekkingen werd genoemd.
Het voorgestelde systeem van Bretton Woods voorzag in de invoering van een stelsel van vaste wisselkoersen. Bijzonder was dat alleen de dollar tegen een vaste hoeveelheid goud kon worden ingewisseld bij de Amerikaanse Centrale Bank. Voor alle andere valuta werd wel een vaste wisselkoers met de dollar bepaald, maar deze waren niet direct inwisselbaar tegen goud. Indirect betekende het systeem van Bretton Woods de herinvoering van de goudstandaard.
© MMXXIII Rich X Search. We shall prevail. All rights reserved. Rich X Search