Golfweerstand is de weerstand die een lichaam ervaart als gevolg de golven die het opwekt. De energie die voor het opwekken van de golven benodigd is, wordt als weerstand ervaren. Het verschijnsel treedt op bij een lichaam dat zich beweegt in het scheidingsvlak tussen twee stoffen met verschillende dichtheden, zoals water en lucht, of waterlagen met verschillende temperatuur of zoutgehalte. Een volledig ondergedompeld lichaam, zoals een onderzeeër, zal dus geen golfweerstand ondervinden, tenzij het zich bij een scheidingslaag bevindt. Hoewel door Michell al in 1898 begonnen werd om een theoretische methode te vinden om de golfweerstand te bepalen, moest deze nog lange tijd bepaald worden in de sleeptank.
Een varend schip veroorzaakt een drukverstoring die golven opwekt, de golfmakende weerstand . Deze worden bepaald door het evenwicht tussen drukkrachten, traagheidskrachten en de zwaartekracht. Er is een grens aan de steilheid van golven, zodat er ook een golfbrekende weerstand op kan treden.
De golfweerstand is onderdeel van de totale scheepsweerstand. Deze weerstand die een schip ondervindt zodra het vaart, wordt bij lagere snelheid voornamelijk veroorzaakt door de wrijvingsweerstand van het nat oppervlak van het schip, het oppervlak van de carène. Bij hogere snelheid wordt de golfweerstand groter.
Als de massa van de bovenste stof verwaarloosbaar is ten opzichte van de onderliggende, zoals bij lucht en water, geldt het Froudegetal :
Het Froudegetal bij waterdiepte wordt uitgedrukt als:
waarbij:
© MMXXIII Rich X Search. We shall prevail. All rights reserved. Rich X Search