Hermann Balck | ||
---|---|---|
![]() | ||
Generaal Hermann Balck
| ||
Geboren | 7 december 1897 Danzig, Koninkrijk Pruisen, Duitse Keizerrijk | |
Overleden | 29 november 1982 Asperg, Baden-Württemberg, Bondsrepubliek Duitsland | |
Rustplaats | Hasefriedhof, Osnabrück, Osnabrücker Stadtkreis, Nedersaksen, Duitsland[1][2][3] | |
Land/zijde | ![]() ![]() ![]() | |
Onderdeel | ![]() ![]() ![]() | |
Dienstjaren | 1913 - 1945 | |
Rang | ![]() ![]() General der Panzertruppe | |
Eenheid | Hannoversches Jäger-Bataillon Nr. 10 Reserve-Jäger-Bataillon Nr. 22. 18. Reiter-Regiment Oberkommando des Heeres (OKH) 1 september 1939 - 23 oktober 1939[4] Führerreserve (OKH) 7 juli 1941 - 1 november 1941[4] | |
Bevel | Schützenregiments 1 23 oktober 1939 - 15 december 1940[4] Panzerregiment 3 15 december 1940 - 15 mei 1941[4] 2e Pantserbrigade 15 mei 1941 - 7 juli 1941[4] Inspecteur gepantserde troepen (OKH) 1 november 1941 - 16 mei 1942[4] 11e Pantserdivisie 16 mei 1942 – 4 maart 1943[4] Infanteriedivisie "Grossdeutschland" 4 maart 1943 - 30 juni 1943[4] 40e Pantserkorps 12 november 1943 - 15 november 1943[4] 48e Pantserkorps 15 november 1943 – 4 augustus 1944[4] 4e Pantserleger 5 augustus 1944 - 21 september 1944[4] Heeresgruppe G 21 september 1944 - 23 december 1944[4] Leger Detachment Balck 23 december 1944 - maart 1945[4] 6e Leger 23 december 1944 - 8 mei 1945[4] | |
Slagen/oorlogen | Eerste Wereldoorlog
| |
Onderscheidingen | Zie decoraties | |
Ander werk | Magazijn medewerker |
Hermann Balck (Danzig, 7 december 1897 – Asperg, 29 november 1982) was een Duits generaal. Hij bracht het tot General der Panzertruppe (luitenant-generaal) en hij was hoog gedecoreerd, hij droeg het Ridderkruis van het IJzeren Kruis met Eikenloof, Zwaarden en Briljanten.
In deze uitvoering werden 250 kleine diamanten op het eikenloof geplaatst. Ook de gevesten van de zwaarden werden met diamanten versierd. Van de ruim tien miljoen militairen die Duitsland tijdens de oorlog onder de wapenen had, kregen slechts 27 deze onderscheiding. Tien van hen waren piloten, twee tankbestuurders, twee onderzeebootkapiteins en veertien generaals, maarschalken of andere legeraanvoerders.
Balck diende in de Eerste Wereldoorlog als infanterie-officier, en zijn eenheid speelde een belangrijke rol in de uitvoering van het Schlieffenplan. Hij was betrokken bij de oversteek van de Maas bij Sedan. Hij vocht op de westelijke, oostelijke, Italiaanse en Balkanfronten. In de loop van de oorlog werd hij zeven keer gewond en gedecoreerd met het IJzeren Kruis 1e Klasse. Balck werd in oktober 1918 voorgedragen voor de Orde Pour le Mérite maar de oorlog eindigde voordat de voordracht was behandeld. Anders zou hij net als zijn vader luitenant-generaal William Balck de felbegeerde "Blauer Max" hebben gedragen. Hij ontving eerder, op 13 december 1917, de gebruikelijke "opstap" naar het Pour le Mérite, het ridderkruis van de Huisorde van Hohenzollern met de Zwaarden.
In mei 1945 vocht Hermann Balck in Hongarije tegen het Rode Leger. Hij ontging Sovjet-krijgsgevangenschap door zich in Oostenrijk aan de Amerikanen over te geven. Hij werd na de oorlog vervolgd voor de standrechtelijke executie van luitenant-kolonel der Artillerie Johann Schottke. Deze officier had nagelaten de gevraagde vuursteun te geven. Bij nader onderzoek bleek Johann Schottke dronken. Generaal Balck liet de falende officier standrechtelijk fusilleren zonder de voorgeschreven krijgsraad bijeen te roepen. Hermann Balck zat de helft van de hem opgelegde drie jaar gevangen. Toen kreeg hij gratie.
In de Tweede Wereldoorlog vocht Hermann Balck in Frankrijk, in Griekenland en aan het Oostfront.
Balck leverde vele jaren na de Tweede Wereldoorlog, in het kader van een NAVO-evaluatie in 1979 en 1980, een belangrijke bijdrage aan een beter begrip van de twintigste-eeuwse Duitse militaire tradities en tactiek.
© MMXXIII Rich X Search. We shall prevail. All rights reserved. Rich X Search