![]() Piotr I Wielki | |
![]() | |
![]() | |
Car Rosji (do 1696 razem z Iwanem V) | |
Okres |
od 7 maja 1682 |
---|---|
Koronacja |
25 czerwca 1682 |
Poprzednik | |
Cesarz Rosji | |
Okres |
od 2 listopada 1721 |
Następca | |
Dane biograficzne | |
Dynastia | |
Data i miejsce urodzenia |
9 czerwca 1672 |
Data i miejsce śmierci |
8 lutego 1725 |
Data pogrzebu | |
Miejsce spoczynku | |
Ojciec | |
Matka | |
Małżeństwo |
Eudoksja Łopuchina |
Dzieci |
Aleksy Romanow, Aleksander, Paweł |
Małżeństwo |
Katarzyna I |
Dzieci |
Anna Piotrowna, |
Odznaczenia | |
![]() ![]() ![]() |
Piotr I Aleksiejewicz Wielki, ros. Пётр I Алексеевич (ur. 30 maja?/9 czerwca 1672 w Moskwie, zm. 28 stycznia?/8 lutego 1725 w Sankt Petersburgu[1]) – car Rosji od 1682 roku, a od 1721 imperator[2]. Syn Aleksego (1645–1676), z dynastii Romanowów. Jako władca wprowadził wiele reform w prawie, administracji, finansach i oświacie. Zmodernizował i rozbudował armię oraz flotę. Wybudował Petersburg i przeniósł tam stolicę państwa. Jego polityka doprowadziła Rosję do statusu mocarstwa europejskiego.
Wiosną 1682 roku po śmierci przyrodniego brata, bezdzietnego cara Fiodora III, obwołany został carem przez dumę bojarską. Pominięto przy tym prawo do tronu jego starszego brata przyrodniego, chorowitego Iwana Aleksiejewicza. W imieniu 10-letniego Piotra I rządziła przez trzy tygodnie regencja, złożona z jego matki Natalii Kiryłłownej Naryszkiny i jej rodziny. W maju stronnictwo Miłosławskich doprowadziło w Moskwie do wybuchu buntu strzelców, w efekcie którego ogłoszono współrządy dwóch małoletnich braci: Iwana V (jako „pierwszego cara”) i Piotra I (jako „drugiego cara”). W imieniu obu braci rządy regencyjne objęła ich starsza siostra, carewna Zofia Aleksiejewna. W 1689 roku, w wyniku kolejnego przewrotu, samodzielne rządy objął Piotr I oraz stronnictwo Naryszkinów.
© MMXXIII Rich X Search. We shall prevail. All rights reserved. Rich X Search