Fulguritoj (el la latina fulgur, signife "fulmo") estas naturaj tuboj, kernopecoj aŭ masoj de kalkoŝtonigitaj vitrigitaj, kaj/aŭ fuziita grundo, sablo, roko, organikaj ruboj kaj aliaj sedimentoj kiuj foje estis formitaj kiam fulmo falas surgrunden. Fulguritoj estas klasitaj kiel variaĵo de mineraloido "leŝatelierito" (el Henry Louis Le Châtelier). Kiam fulmo de ordinara negativa poluseco nubo-grunda falas sur grunda tavolo, pli ol 100 milionoj da voltoj (100 MV) de potenciala diferenco povas esti pontigitaj.[1] Tia kurento povas esti propagita en silicio-riĉa kvarco-hava sablo, miksita grundo, argilo, aŭ aliaj sedimentoj, rapide vaporiĝante kaj fandante rezistantajn materialojn en komuna disip-reĝimo.[2] Tio rezultas en la formado de ĝenerale malplenaj kaj/aŭ tubecaj, branĉecaj arigoj de vitrecaj tuboj, krustoj, kaj kernomasoj.[3] Fulguritoj ne havas fiksitan komponon ĉar iliaj kemiaj komponoj estas determinitaj de la fizikaj kaj kemiaj proprecoj de ajna materialo sur kiu la fulmo falas.
Fulguritoj estas strukture similaj al la Lichtenberg-figuroj (el Georg Christoph Lichtenberg), kiuj estas la branĉarformaj modeloj produktitaj sur surfacoj de izoliloj dum sparko fare de alt-voltaraj disŝarĝoj, same kiel pro fulmoj.[4][5]
© MMXXIII Rich X Search. We shall prevail. All rights reserved. Rich X Search