██Brussel se ligging in die Brabantse deel van die Nederlandse spraakgebied.[1]Frans en Nederlands is altwee amptelike tale van die Hoofstadgewes Brussel en al die Brusselse gemeentes
Die verfransing van Brussel verwys na die transformasie wat Brussel ondergaan het van 'n oorwegend Nederlandssprekende na 'n tweetalige, of eintlik veeltalige, stad met Frans as meerderheidstaal en lingua franca.[2] Ofskoon Brussel oorspronklik 'n stad was waar die mense Brabantse dialekte gepraat het,[3][4][5] het die taalkundige situasie gedurende die laaste twee eeue drasties verander. Hierdie vooruitgang van Frans word nie alleen verklaar deur Franstalige immigrasie uit Frankryk en Wallonië nie, maar vernaamlik deur die assimilasie van die Vlaamse bevolking.[6] Hierdie evolusie is 'n gevolg van die laer aansien van Nederlands as kultuurtaal in die destydse Belgiese samelewing,[7] versterk deur die aantrekkingskrag van Frans as wêreldtaal.[8][9]
Dié taalverskuiwing het stadigaan begin in die 18de eeu,[10] maar het egter versnel na die onafhanklikheid van België van Nederland namate Brussel vinnig begin groei het.[11][12] Die werklike verfransing van die stadsbevolking het eers in die tweede helfte van die 19de eeu begin.[13] Sedert 1880[14] groei die aandeel tweetaliges vinnig aan ten koste van die eentalige Nederlandstaliges.[15][8] Nederlands word ook nie meer aan die volgende generasies oorgedra nie,[16] waardeur die aandeel eentalige Franstaliges sedert 1910 sterk toegeneem het.[17]
In die tydperk ná 1960,[18] danksy die vaslegging van die taalgrens[19] en die ekonomiese opbloei van Vlaandere,[15] het die verfransing van Nederlandssprekendes tot 'n einde gekom.[20][21] Tydens die tweede helfte van de 20ste eeu word Brussel 'n sentrum vir internasionale betrekkinge. Dit het verder bygedra tot 'n skerp toename in die getal buitelandse immigrante wat die gebruik van Frans of hulle eie tale verkies,[16] ten koste van Nederlands.[22] Tegelykertyd het Frans as gevolg van die verstedeliking[23] in 'n bykomende aantal aangrensende Vlaamse dorpe die taal van die meerderheid geword.[19][24][25] Dié verskynsel word deur die Vlaminge die "Franstalige olieplek" genoem[26] en is, saam met die politieke toekoms van Brussel,[27] een van die belangrikste oorsake van spanning in die Belgiese politieke lewe.[28][29][15]
↑(nl) Anja Detant (1999). Kunnen taalvrijheid en officiële tweetaligheid verzoend worden? De toepassing van de taalwetgeving in het Brussels Hoofdstedelijke Gewest en de 19 gemeenten [411-438]. Het statuut van Brussel / Bruxelles et son statut. Brussel: De Boeck & Larcier. p. 817. ISBN2-8044-0525-7.
↑(fr) Sera de Vriendt; Els Witte, Ann Mares (red.) (2001). A propos du sens de l'expression 'parler bruxellois'. 19 keer Brussel; Brusselse Thema's (7). VUBPress (Vrije Universiteit Brussel). URL besoek op 2009-01-26.
↑(fr) Claude Javeau (1999). Le cadre socio-politique de l'usage des langues dans la Région de Bruxelles-Capitale [275-281]. Het statuut van Brussel / Bruxelles et son statut. Brussel: De Boeck & Larcier. p. 817. ISBN2-8044-0525-7.
↑(nl) Nico Wouters (2003). Groot-Brussel tijdens WOII (1940-1944) [57-81]. Les dix-neuf communes bruxelloises et le modèle bruxellois. Brussel, Gent: De Boeck & Larcier. p. 754. ISBN2-8044-1216-4.
↑(fr) Johanne Poirier (1999). Choix, statut et mission d'une capitale fédérale: Bruxelles au regard du droit comparé [61-97]. Het statuut van Brussel / Bruxelles et son statut. Brussel: De Boeck & Larcier. p. 817. ISBN2-8044-0525-7.
↑(fr) Wallonie - Bruxelles. Service de la langue française (2007-05-19). URL besoek op 2009-01-18. Toeganklik via Internet Archive.
↑(fr) Els Witte (1999). Analyse du statut de Bruxelles (1989-1999) [19-33]. Het statuut van Brussel / Bruxelles et son statut. Brussels: De Boeck & Larcier. p. 817. ISBN2-8044-0525-7.
↑(nl) Rudi Janssens; Els Witte, Ann Mares (red.) (2001). Over Brusselse Vlamingen en het Nederlands in Brussel. 19 keer Brussel; Brusselse Thema's (7) [41-84]. VUBPress (Vrije Universiteit Brussel). URL besoek op 2009-01-16.
↑(nl) Els Witte; Meynen, Alain (2006). De Geschiedenis van België na 1945. Antwerpen: Standaard Uitgeverij. p. 576. ISBN9789002219634. {{cite book}}: Onbekende parameter |comment= geïgnoreer (hulp)
↑Eric Ponette (2 Maart 2002). "Kort historisch overzicht van het OVV" (in Nederlands). Overlegcentrum van Vlaamse Verenigingen. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 7 April 2016. Besoek op 17 Januarie 2009.
↑(fr) André-Paul Frognier (1999). Les interactions stratégiques dans la problématique communautaire et la question bruxelloise [705-720]. Het statuut van Brussel / Bruxelles et son statut. Brussels: De Boeck & Larcier. p. 817. ISBN2-8044-0525-7.
↑(en) Louis Verniers; Theo Jozef Hermans (2009). Brussels. Encyclopædia Britannica. URL besoek op 2009-01-18.