Zinema mutua elkarrizketa eta soinurik gabeko zinema da. XIX. mendeko bukaeratik —zinemaren sorreratik alegia— 1920ko hamarkada arte iraun zuen. Geroztik, teknikaren aurrerapenari esker, zinema soinudunaren aroa hasi zen.
Sarritan, eszenen artean paragrafo idatziak agertzen ziren pantailan, narratzaile baten azalpen moduan edo elkarrizketen zatiak erakutsiz. Halaber, orduko zinema-aretoetan zuzenezko musikari batek (normalean, pianista) musika jotzen zuen pelikula eman bitartean, nolabait pantailan gertatutakoari jarraituz.
© MMXXIII Rich X Search. We shall prevail. All rights reserved. Rich X Search