Arromanés armãneashce | ||
---|---|---|
Outros nomes: | armãneashti, limba armãneascã | |
Falado en: | ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() | |
Total de falantes: | 300.000 | |
Familia: | Indoeuropea Itálica Románica Románica oriental Balco-románica Arromanés | |
Escrita: | alfabeto latino (variante arromanesa) | |
Status oficial | ||
Lingua oficial de: | Recoñecida como lingua minoritaria en Macedonia do Norte | |
Regulado por: | Non ten regulación oficial | |
Códigos de lingua | ||
ISO 639-1: | --
| |
ISO 639-2: | rup | |
ISO 639-3: | rup
| |
Mapa | ||
![]() | ||
Status | ||
![]() |
O arromanés,[2] tamén coñecido como macedorromanés[2] (limba armãneascã, armãneashti ou armãneshce) é un idioma do conxunto das linguas romances orientais falado no Sueste de Europa por 300 mil persoas do pobo arromanés.
Comparte semellanzas co romanés, mais a diferenza deste que tivo influencias das linguas eslavas, o arromanés tivo influencia do grego. Algúns filólogos non o consideran un idioma separado, senón só un dialecto arcaico do romanés. Unha das súas características fonéticas peculiares é a perda do f- inicial latino (do mesmo xeito que en castelán): ferrum → her ("ferro"), aínda que este mesmo trazo compárteo tamén co meglenorromanés.
Este idioma actualmente é falado en comunidades espalladas entre os seguintes estados: Estados Unidos, Francia, Australia, Alemaña, Grecia, Bulgaria, Romanía, Macedonia do Norte, Albania e Serbia; tal dispersión explícase porque durante séculos a maior parte dos arromaneses (chamados outrora polos eslavos "kutzovalacos" e, dadas as semellanzas no seu modo de vida cos rom ou xitanos, "tsintaros") viuse forzada a un modo de vida transhumante en carromatos, seguindo circuítos dentro do sur da Península dos Balcáns.
© MMXXIII Rich X Search. We shall prevail. All rights reserved. Rich X Search