Waterstofsulfide | ||||||
---|---|---|---|---|---|---|
Structuurformule en molecuulmodel | ||||||
![]() | ||||||
Structuurformule van waterstofsulfide
| ||||||
![]() | ||||||
Molecuulmodel van waterstofsulfide
| ||||||
Algemeen | ||||||
Molecuulformule | H2S | |||||
IUPAC-naam | waterstofsulfide | |||||
Andere namen | zwavelwaterstof | |||||
Molmassa | 34,08088 g/mol | |||||
SMILES | S
| |||||
InChI | 1S/H2S/h1H2
| |||||
CAS-nummer | 7783-06-4 | |||||
EG-nummer | 231-977-3 | |||||
PubChem | 402 | |||||
Wikidata | Q170591 | |||||
Beschrijving | Kleurloos, sterk geurend gas | |||||
Vergelijkbaar met | dimethylsulfide | |||||
Waarschuwingen en veiligheidsmaatregelen | ||||||
| ||||||
H-zinnen | H220 - H280 - H330 - H400 | |||||
EUH-zinnen | geen | |||||
P-zinnen | P210 - P260 - P273 - P284 - P310 - P410+P403 | |||||
MAC-waarde | 2,3 mg/m³ | |||||
Fysische eigenschappen | ||||||
Aggregatietoestand | gasvormig | |||||
Kleur | kleurloos | |||||
Dichtheid | 1,5392 × 10−3 g/cm³ | |||||
Smeltpunt | −85,5 °C | |||||
Kookpunt | −60,33 °C | |||||
Vlampunt | −82,4 °C | |||||
Dampdruk | 1,79 × 106 Pa | |||||
Oplosbaarheid in water | 3,6 g/L | |||||
Slecht oplosbaar in | water | |||||
Geometrie en kristalstructuur | ||||||
Dipoolmoment | 0,97 D | |||||
Evenwichtsconstante(n) | Kz1 = 8,9 × 10−8 pKz1=7,05 Kz2 = 1,1 × 10−12 pKz2=11,96 [1] | |||||
Tenzij anders vermeld zijn standaardomstandigheden gebruikt (298,15 K of 25 °C, 1 bar). | ||||||
|
Waterstofsulfide (H2S), soms nog zwavelwaterstof genoemd, is een sterk ruikend giftig gas dat vooral bekend is als de oorzaak van de geur van rotte eieren. Het ontstaat bij de rotting van vele zwavelhoudende organische stoffen, zoals eiwitten (die cysteïne en methionine bevatten). Het kan al in zeer lage concentraties door de geur worden waargenomen, maar bij langdurige blootstelling of hoge concentraties gaat de intensiteit van de geurgevoeligheid achteruit. Door de giftigheid ervan is het inademen van ook lage concentraties waterstofsulfide gedurende langere tijd gevaarlijk.
Waterstofsulfide komt voor opgelost in grondwater, in 'zuur' aardgas en ook in darmgassen, onder meer als afbraakproduct van uien en knoflook.
Het komt in grote hoeveelheden vrij bij het ontzwavelen van aardolieproducten en industriële afvalgassen met behulp van het clausproces.
© MMXXIII Rich X Search. We shall prevail. All rights reserved. Rich X Search