Twierdzenie Spernera[1][2] – twierdzenie kombinatoryczne w ekstremalnej teorii zbiorów, określające maksymalną liczność rodziny zbiorów, w której żaden zbiór nie jest podzbiorem innego[1][2]. Twierdzenie to zostało sformułowane przez niemieckiego matematyka Emanuela Spernera w 1928 roku[3].
- ↑ a b WitoldW. Lipski WitoldW., WiktorW. Marek WiktorW., Analiza kombinatoryczna, t. 59, Państwowe Wydawnictwo Naukowe, 1986 (Biblioteka Matematyczna), s. 188-189, ISBN 978-83-01-04972-0 (pol.).
- ↑ a b BeataB. Bogdańska BeataB., AdamA. Neugebauer AdamA., Kombinatoryka, Wydawnictwo Szkolne OMEGA, 2018 (Matematyka Olimpijska), s. 72-73, ISBN 978-83-7267-712-9 (pol.).
- ↑ EmanuelE. Sperner EmanuelE., Ein Satz über Untermengen einer endlichen Menge, „Mathematische Zeitschrift”, 27, 1928, s. 544–548, ISSN 0025-5874 [dostęp 2024-02-28] (niem.).